Sommige leiders bereiken een moment in hun carrière waarop de vraag niet langer over competentie gaat.
De competentie is er.
De vraag wordt iets anders.
Waarom verschuift druk soms gedrag op manieren die je niet van jezelf herkent?
Waarom is de stevigheid die in rustige omstandigheden vanzelf komt, soms moeilijker bereikbaar op het moment dat het er werkelijk toe doet?
Dat zijn geen vragen over zwakte.
Het zijn vragen over leiderschap onder echte omstandigheden.
André Ordas
Ik weet hoe het voelt als druk gedrag verandert.
Niet alleen vanuit observatie.
Vanuit ervaring.
Jarenlang werkte ik in de auto-industrie. Eerst als senior trainer, daarna als manager verantwoordelijk voor vier slecht presterende afdelingen tegelijk.
Binnen vier maanden was de dealertevredenheid op alle vier de afdelingen gestegen van onder de 6 naar een stabiele 9,2.
Zelfde team. Aangepaste processen. Significant resultaat.
Daarna bleven de targets verschuiven.
9,4. Dan 9,6. Dan 9,8.
Toen mijn team 9,7 scoorde, werd ik naar het hoofdkantoor in Parijs geroepen.
Ik herinner me de ochtend dat ik in mijn auto zat voor het kantoor en simpelweg wegreed.
Niet uit berusting.
Maar omdat er iets was verschoven.
Ik herkende het direct. Omdat ik het bij mezelf al jaren eerder had bestudeerd.
Druk had mijn gedrag veranderd.
Eerst subtiel. Daarna steeds duidelijker.
Die herkenning veranderde alles.
Waar de methode vandaan komt.
Lang voordat Genua Management bestond, had ik twee disciplines die de manier vormden waarop ik werk.
De eerste was zeilen.
Ik werd gediplomeerd zeilinstructeur jaren voordat ik consultant werd. Op het water leerde ik iets dat geen boardroom mij ooit heeft geleerd.
Dat echte omstandigheden gedrag onthullen op manieren die rustige omstandigheden nooit kunnen.
Een windverandering. Een onverwachte storm. Plotseling moeten beslissingen worden genomen zonder volledige informatie. Reacties worden zichtbaar. Leiderschap wordt echt.
De andere discipline was NLP. Een raamwerk dat ik eerst gebruikte om vrienden te helpen, daarna collega’s, en uiteindelijk leiders die meer nodig hadden dan gesprek alleen.
Toen ik het bedrijfsleven verliet, ging ik zitten met de mensen die mij het beste kennen en stelde een simpele vraag:
Wat motiveert mij werkelijk?
Er kwamen vier woorden op.
Mensen helpen. Zeilen. Management. NLP.
Dat was het begin van Genua Management.
De naam
Genua is twee dingen.
Toen ik regelmatig naar Turijn vloog, een van de mooiste periodes van mijn professionele leven, was de luchthaven soms gesloten door bergmist.
Het veilige alternatief was altijd Genua.
Een haven. Een punt van stevigheid als omstandigheden veranderden.
En op een zeilboot is de genua een van de krachtigste zeilen. Soms de motor van de boot genoemd.
Beide betekenissen voelden juist.
Waarom dit werk?
Ik werk niet met leiders omdat ze worstelen.
Ik werk met leiders omdat ze serieus zijn over de leider blijven die ze zijn als de druk toeneemt.
Leiders die echte verantwoordelijkheid dragen.
Die opereren in omgevingen waar beslissingen ertoe doen, waar zichtbaarheid hoog is, en waar stabiliteit onder druk geen optie is maar een vereiste.
Ik begrijp die ervaring.
Niet omdat ik het heb bestudeerd.
Omdat ik het heb geleefd.
Een bewuste keuze.
Genua Management werkt met maximaal tien leiders per jaar.
Dat is geen beperking.
Het is een keuze.
Dit werk vraagt volledige aanwezigheid en complete focus.
Elk traject wordt met die instelling benaderd.
Als dit resoneert, kan een gesprek worden ingepland.